De Niños Héroes: wat er in september 1847 gebeurde bij Chapultépec

Waarom er überhaupt tieners op de heuvel waren

In 1847 was het oude landhuis van de onderkoning al jaren het Colegio Militar, dus het gebouw dat de Amerikaanse troepen aanvielen was net zozeer een school als een vesting. Cadetten woonden ter plekke. Toen de aanval kwam, waren degenen die bleven geen soldaten die toevallig jong waren; het waren leerlingen in een gebouw dat het laatste hoge punt voor de hoofdstad was geworden. Dat is het deel dat ik zeker wil dat mensen begrijpen voor we omhoog gaan: deze heuvel was de deur naar Mexico-Stad, en iedereen die erbij betrokken was wist dat.

De twee dagen

Eerst kwam de beschieting, dan de aanval op de hellingen, en de heuvel viel op de tweede dag. De bredere geschiedenis van het gebouw, wat het kasteel was ervoor en wat het erna werd, staat bij waarom het kasteel ertoe doet. Wat ons hier aangaat is het einde: de verdedigers waren in de minderheid, de positie ging verloren, en onder de doden waren zes cadetten van, volgens de verhalen die Mexico onderwijst, dertien tot negentien jaar.

Juan Escutia, de vlag, en wat historici echt betwisten

Het verhaal dat elk Mexicaans kind leert is dat Escutia de vlag van de mast haalde, zich erin wikkelde en sprong zodat noch hij noch de vlag gevangen zou worden genomen. Historici debatteren over de details: hoeveel van het verhaal uit die dagen zelf komt en hoeveel later werd samengesteld, toen een gewond land behoefte had aan het vertellen. Het is goed om precies te zijn over wat het debat omvat. Niemand betwist dat de academie werd verdedigd, dat cadetten vochten, of dat zes van hen stierven. De discussie gaat over één dood en één gebaar.

Ik heb Amerikaanse bezoekers, Mexicaanse schoolgroepen en mensen die nog nooit van 1847 hadden gehoord die heuvel op gebracht, en mijn standpunt is niet veranderd: je kunt de historische vraag en het nationale symbool in dezelfde hand houden. De vlagsprong behandelen als letterlijke verslaggeving van minuut tot minuut begrijpt niet hoe het verhaal wordt gebruikt. Het behandelen als verzinsel mist dat zes echte tieners echt zijn gestorven op die grond, en dat een land bepaalde hoe het ze wilde herinneren. Beide dingen zijn tegelijk waar.

De andere kant van dezelfde slag

Het Amerikaanse Korps Mariniers ontleent de regel "Halls of Montezuma" in zijn hymne aan deze actie. Dezelfde twee dagen zitten dus in twee nationale herinneringen, als verdediging en als overwinning, en beide herinneringen worden tot op de dag van vandaag opgevoerd. Op het terras staan met dat in gedachten is een vreemdere en betere ervaring dan een plaquette lezen.

Waar je ze vandaag vindt

Het monument staat bij de parkingang, bij de metro, dus bijna iedereen loopt er onderweg naar binnen langs zonder te weten wat het is: de route staat bij er komen. In het kasteel is een zaal gewijd aan de cadetten en de slag. Het is een van de plekken waar context het meest helpt, wat het betoog is van heb je een gids nodig.

Hoor het goed vertellen

Dit is het deel van het bezoek waar een gids de dag verandert, en de rondleidingen staan hieronder.

Veelgestelde vragen